மதியப் படம்:-
அடர்ந்து நிறைந்திருக்கிறது
வெய்யில்
சோம்பலுடன் ஆங்காங்கே
தேங்கிக்கிடக்கிறது
நிழல்
வெய்யிலுக்குத் தீனியாய்
நிழலுக்கு பாரமாய்
உமிழ் நீர் ஒழுக
அலைகிறது நாய்
நமட்டுச் சிரிப்புடன்
பட்டும் படாமலும்
கடந்து போகிறது
தென்றல்
---------- Jinovy
இறுதிக் கடிதம்:-
நடுக்கத்துடன் எழுதிக் கொண்டிருக்கிறேன்.. எனது இறுதியே இறுதியான வார்த்தைகளை.... உள்ளங்கையுள்ளிருந்து கசிந்து வரும் வியர்வைத் துளிகள் அடுத்த வரிக்கான தாளின் பகுதியை ஈரப்படுத்தியிருக்கின்றன.... இதே வேகத்தோடு அடுத்த வரி சென்றால், ஈரத்தில் ஊறிப்போயிருக்கும் தாள் கிழிந்துவிடலாம் அல்லது பிசுபிசுத்து பரவப் போகும் பேனா மையால் எழுத்துக்கள் மங்கிவிடலாம்.... கிழியாது எழுதினாலும், பின்னர் இக்கடிதம் கிடைக்கப் பெறுவோர் அம்மங்கலான எழுத்துக்களைப் புரிந்துகொள்ள திணறுகையில் நான் கடத்த விழைந்த உணர்வு மட்டுப்பட்டுவிடுமோ என்கிற அச்சம் உண்டாகவே செய்கிறது.... ஈரமான பகுதியை விடுத்து அதற்கடுத்த பகுதியில் எழுதுகையில் வரிகளுக்கான இவ்விடைவெளி எதற்கோ நேர்ந்துவிட்டத்தைப் போல தோன்றிவிடுமோ என்கிற குழப்பமும் வராமலில்லை.... தற்கொலை செய்து கொள்வதை விடவும் இது பெரும் வாதையாய் மாறிக் கொண்டிருப்பது இங்கு கவனிக்கத் தக்கது.... எதுவும் வேண்டாமென புதுத் தாளெடுத்து எழுத ஆரம்பிக்கின்றேன்.... ஆனால் முன்பிருந்த தற்கொலை முனைப்பின் வீரியம் எழுத்தாய் மாற ஏனோ திணறுகிறது.... "அது ஏன்?" என வலிந்து யோசிக்கையில், பேனாவைப் பிடித...
Comments
Post a Comment